Max Richter
singulair.serwis |
ur. 1966 w Niemczech) – kompozytor i pianista. W swoich utworach łączy muzykę klasyczną i elektroniczną, nazywając swój styl neoklasycznym.
Od dziecka mieszka w Wielkiej Brytanii. Ukończył kompozycję i fortepian na Uniwersytecie Edynburskim, w londyńskiej Królewskiej Akademii Muzycznej oraz pod okiem Luciano Berio we Florencji.
Dużą rolę w twórczości Maxa Richtera odegrała twórczość Iannisa Xenakisa, Briana Eno, Philipa Glassa i Steve’a Reicha.
Polecam serdecznie jego dwa pierwsze albumy; Memoryhouse i The Blue Notebooks, nie tylko ze względu na piękne okładki, ale również na piękną muzykę jaką na nich stworzył. Połączenie to współczesnej muzyki klasycznej (co Jeanów i Aramisów może drażnić) z elektroniką. Moim zdaniem połączenie bardzo udane, jego nagrania są przepełnione smutkiem i tęsknotą. Kojarzą mi się z klimatem powojennym, gdy często ludzie sobie bliscy nie mogli się odnaleźć. Warto wspomnieć, że druga płyta polecona przeze mnie oparta jest na dziennikach Kafki oraz wierszach Miłosza.
http://www.youtube.com/watch?v=rVN1B-tUpgs
http://www.youtube.com/watch?v=ZTvhR0lEtZM
Odpaliłem sobie Niebieskie Zeszyty... ;_;
Pamięciowy dom jest lepszy tylko za długi.